در سال 2002 برنامه پيشگيري از ديابت (DPP) گزارش داد که مداخله جدي در سبک زندگي يا مصرف متفورمين در مقايسه با دارونما در 3200 بزرگسال دچار اضافه‌وزن و اختلال متابوليسم گلوکز به ترتيب باعث 31 و 58 کاهش بروز ديابت طي 3 سال شده است...

پژوهشگران جهت تعيين اثرات طولاني‌مدت اين مداخلات، اغلب بيماراني را که (DPP) را به اتمام رسانده بودند در يک مطالعه 6 ساله کورنشده براي بررسي پيامدهاي DPP يا DPPOS وارد نمودند. طي يک دوره 1 ساله حد فاصل، براي همه بيماران يک دوره آموزشي 16 جلسه‌اي سبک زندگي مشابه چيزي که در DPP مورد استفاده قرار گرفته بود ارايه شد. سپس براي همه بيماران با فواصل هر سه ماه جلسات تقويتي سبک زندگي برگزار شد. بيماراني که در ابتدا به طور تصادفي‌شده در گروه مداخلات سبک زندگي قرار گرفته بودند، سالانه 8 جلسه اضافي حمايتي در مورد سبک زندگي دريافت مي‌کردند و آن‌هايي که در ابتدا به طور تصادفي‌شده در گروه متفورمين قرار گرفته بودند همچنان روزي 2 بار متفورمين به شکل غيرکور دريافت کردند.

طي پيگيري 6 ساله DPPOS، بروز موارد ديابت به‌تازگي تشخيص‌داده‌شده در هر سه گروه مشابه بود. کاهش نسبي خالص در بروز ديابت طي 10 سال کامل، 34 در گروه مداخلات سبک زندگي و 18 در گروه متفورمين در مقايسه با گروه دارونما بود.

رهنمود: اين مطالعه نشان مي‌دهد مداخلات سبک زندگي مي‌تواند بروز ديابت را براي سال‌ها به تاخير بيندازد. پيگيري بيشتر معلوم خواهد کرد آيا اين مداخلات مي‌تواند پيامدهاي ميکروواسکولار ـ نوروپاتيک و مرگ‌ومير مرتبط با ديابت را کاهش دهد يا خير.

salamatiran.com